عوامل موثر بر صادرات محصولات کشاورزی در کشورهای حوزه اکو

24898
بخش کشاورزی یکی از بخش­های مهم اقتصادی است و بررسی ارتباط میان عوامل موثر بر صادرات میوه و سایر محصولات کشاورزی، از اهمیت زیادی برخوردار است، این بخش علاوه برتأمین امنیت غذایی، نقش مؤثری درتوسعه اقتصادی، اشتغال وصادرات غیر‌نفتی کشوردارد. ایران نیزازاین قاعده مستثنی نبوده و بخش کشاورزی در این کشورازاهمیت خاصی برخوردارمی‌باشد و همواره نقش چشم‌گیری درصادرات غیر‌نفتی داشته‌است.

از طرف دیگر وابستگی متقابل میان کشورهای دنیا، موجب گسترش تجارت میان آن­ها گردیده است. در نتیجه، مطابق با نظریه­ های ­تجارت، اگر کشوری موانع تجاری خود را کاهش دهد، منافع اقتصادی حاصل از آن، نه به سایر کشورها، که به خود آن کشور نیز خواهد رسید، زیرا در سایه تجارت آزاد، مصرف کنندگان به کالای بهتر و ارزان­تر دسترسی پیدا می­کنند و تولید کنندگان نیز تحت فشار رقابت، کارایی بهتری پیدا می­کنند.

از طرفی، صادرات به عنوان موتور محرک رشد اقتصادی شناخته می­شود و در شرایط کنونی، حضور در بازارهای جهانی امری اجتناب ناپذیر است. از طرفی بالا بردن توان صادراتی باعث افزایش تولید ناخالص داخلی، اشتغال و بهبود کیفیت کالاهای تولیدی می­شود و همچنین می­تواند تراز پرداخت­ها را بهبود ببخشد.

معرفی کشورهای عضو اکو:


سازمان همکاری اقتصادی (ECO) یک سازمان اقتصادی منطقه‌ای است. سه کشور ایران، پاکستان و ترکیه در سال1962نخستین بار این سازمان را پایه‌ریزی کردند. این سازمان در ابتدا با نام «آر سی دی» آغاز به کار کرد. پس از انقلاب در ایران، کار سازمان با وقفه مواجه شد و در سال 1364با نام «اکو» حیات خود را از سر گرفت. پس از فروپاشی شوروی، در سال 1372 کشورهایافغانستان،جمهوری آذربایجان، قزاقستان، ترکمنستان، قرقیزستان، ازبکستان، و تاجیکستان نیز به سازمان اکو پیوستند. این سازمان هم‌اکنون با ده عضو، حدود ۳۳۰ میلیون نفر جمعیت و ۸،۶۲۰،۶۹۷ کیلومتر مربع وسعت کشورها، امکانات نفت، گاز و صنعت را در اختیار دارد.

ارزش صادرات میوه و سایر محصولات کشاورزی در این کشورها در سال 2010 بیش از 25 میلیارد دلار بوده است، که نشان­ دهنده جایگاه ویژه کشاورزی در صادرات این کشورها می­باشد. بیشترین ارزش صادراتی متعلق به ترکیه با 8/11 میلیارد دلار و کمترین آن متعلق به ترکمنستان با 218 میلیون دلار است. صادرات کشاورزی ایران در این سال بیش از 4/5 میلیارد دلار بوده است، که از این لحاظ دومین جایگاه را در بین این کشورها دارد (2010IMF & FAO,).

در جهان امروز که همکاری‌های منطقه‌ای و یکپارچگی منطقه­ای به مثابه تجربه‌ای کوچک از آزادسازی اقتصادی در دستورکار بسیاری از دولت­ها قرار گرفته است، سازمان همکاری اقتصادی به لحاظ پتانسیل‌های اقتصادی و منابع غنی و سرشار مهم‌ترین سازمان همکاری در منطقه محسوب می‌شود، که ایران نیز عضو آن است. بررسی وضعیت اقتصادی کشورهای عضو نشان می‌دهد که بخش کشاورزی سهم عمده‌ای در تولید ناخالص داخلی و درآمدهای صادراتی آن‌ها دارد و نسبت قابل توجهی از جمعیت فعال این کشورها در بخش کشاورزی اشتغال دارند. بنابراین، این بخش به‌ویژه تجارت خارجی آن از اهمیت کلیدی برخوردار است و می‌تواند نقش تعیین کننده‌ای در تعیین جهت و موقعیت کلی توسعه‌ی اقتصادی اعضا داشته باشد.


 
 

مقالات مرتبط